Stały Komitet Rady Ministrów przyjął 10 września 2026 r. projekt UD439 dotyczący zatrudniania i wynagradzania personelu medycznego w świadczeniach finansowanych przez NFZ. Projekt utrzymuje maksymalną stawkę godzinową równą 1/20 minimalnego wynagrodzenia, czyli w 2026 r. 240,30 zł brutto, ale limit godzinowy ma dotyczyć umów cywilnoprawnych i nie jest jeszcze obowiązującym prawem.
Z tego artykułu dowiesz się:
1. Co dokładnie przyjął Stały Komitet Rady Ministrów?
2. Kogo ma dotyczyć limit około 240 zł za godzinę?
3. Jak mają wyglądać limity czasu pracy i zatrudnienia?
4. Co z nowymi i już obowiązującymi umowami?
5. Jakie wyjątki przewiduje projekt UD439?
6. Kiedy limit może zacząć obowiązywać?
Projekt UD439 jest częścią szerszego pakietu zmian w ochronie zdrowia. 10 września Stały Komitet Rady Ministrów zaakceptował trzy projekty ustaw dotyczące między innymi wynagradzania personelu, przejrzystości konkursów oraz funkcjonowania sieci szpitali. To ważny etap prac rządowych, ale nie oznacza jeszcze wejścia nowych zasad w życie.
Wokół projektu najwięcej emocji budzi hasło „240 zł za godzinę”. Warto jednak doprecyzować, że projekt nie ustanawia jednej maksymalnej stawki dla każdego medyka i każdej pracy. Regulacje odnoszą się do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych w ramach umów z NFZ, a sam limit godzinowy ma być powiązany z umowami cywilnoprawnymi.
Co dokładnie przyjął Stały Komitet Rady Ministrów?
Stały Komitet przyjął projekt zmian w ustawie o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz w niektórych innych ustawach, oznaczony numerem UD439. Projekt ma uporządkować zasady zatrudnienia personelu medycznego, ograniczyć część kosztów wynagrodzeń pokrywanych z pieniędzy NFZ i zwiększyć możliwości kontrolne Funduszu.
Po posiedzeniu Ministerstwo Zdrowia poinformowało, że projekt przechodzi do kolejnego etapu legislacyjnego. Ma zostać skierowany do Rządowego Centrum Legislacyjnego i komisji prawniczej, a następnie trafić pod obrady Rady Ministrów. Dopiero później możliwe są dalsze prace parlamentarne.
Kogo ma dotyczyć limit około 240 zł za godzinę?
Projekt przewiduje, że przy umowach cywilnoprawnych za świadczenia objęte umową z NFZ maksymalna stawka godzinowa brutto ma wynosić 1/20 minimalnego wynagrodzenia. Przy minimalnym wynagrodzeniu 4806 zł w 2026 r. daje to 240,30 zł brutto za godzinę.
Nie jest to więc generalny limit wszystkich zarobków lekarzy, pielęgniarek czy innych zawodów medycznych. Projekt dotyczy wynagrodzeń za udzielanie świadczeń finansowanych przez NFZ. Przewidziano też możliwość wyższej stawki za dodatkowe, wyraźnie określone zadania niezwiązane bezpośrednio z udzielaniem takich świadczeń, na przykład pełnienie funkcji ordynatora.
Równolegle projekt zakłada maksymalny miesięczny poziom wynagrodzenia za świadczenia objęte kontraktem z NFZ, oparty na 16-krotności minimalnego wynagrodzenia i wymiarze czasu pracy. Ma on obejmować zarówno umowy o pracę, jak i umowy cywilnoprawne.
Jak mają wyglądać limity czasu pracy i zatrudnienia?
UD439 nie ogranicza się do samych stawek. Projekt przewiduje, że łączny wymiar pracy pracownika medycznego u wszystkich świadczeniodawców nie będzie mógł przekraczać równowartości dwóch pełnych etatów.
W przypadku leczenia szpitalnego i ambulatoryjnej opieki specjalistycznej przy szpitalu zasadą ma być zatrudnienie u podstawowego świadczeniodawcy co najmniej na pół etatu albo w odpowiadającym temu wymiarze. Praca w drugim podmiocie szpitalnym ma również wymagać co najmniej połowy etatu lub równoważnika oraz zgody pierwszego świadczeniodawcy.
Projekt chce też ograniczyć zatrudnianie medyków przez pośredniczące spółki czy spółdzielnie. Osoba wykonująca świadczenia finansowane przez NFZ ma być związana odpowiednią umową bezpośrednio ze świadczeniodawcą, u którego faktycznie pracuje.
Co z nowymi i już obowiązującymi umowami?
To jeden z elementów, który zmieniał się w trakcie prac nad projektem. Według wersji omawianej przed i po posiedzeniu Stałego Komitetu nowe umowy mają być zawierane już według nowych zasad po wejściu ustawy w życie, natomiast istniejące kontrakty mają otrzymać okres przejściowy na dostosowanie.
Ministerstwo wyjaśniało, że okres przejściowy dla wcześniej zawartych umów ma wynosić maksymalnie 12 miesięcy. To istotna zmiana wobec wcześniejszych założeń, które przewidywały szybsze wygaszenie umów niespełniających nowych wymogów.
Jakie wyjątki przewiduje projekt UD439?
Projekt przewiduje wyjątki od części ograniczeń dotyczących czasu pracy i miejsc zatrudnienia. Zasadnicze limity mają nie obejmować świadczeń udzielanych w stanie nagłym podczas dyżuru medycznego.
NFZ ma również dostać możliwość czasowego zezwolenia na odstępstwo od wybranych wymogów, jeżeli będzie to konieczne do zapewnienia ciągłości i dostępności świadczeń. Chodzi między innymi o brak dostępnych specjalistów, świadczenia wysokospecjalistyczne albo potrzebę zabezpieczenia dyżuru.
Projekt zakłada ponadto zakaz ustalania wynagrodzenia za świadczenia finansowane przez NFZ jako procentu wartości kontraktu placówki z Funduszem. Umowy mają dokładniej wskazywać wykonywane zadania, stawkę godzinową oraz — przy umowach innych niż umowa o pracę — liczbę i harmonogram godzin.
Kiedy limit może zacząć obowiązywać?
Na 14 września 2026 r. limit nie obowiązuje. Przyjęcie projektu przez Stały Komitet Rady Ministrów oznacza tylko przejście jednego z etapów rządowego procesu legislacyjnego. Projekt musi jeszcze przejść kontrolę prawną, zostać rozpatrzony przez Radę Ministrów, a następnie — jeżeli rząd go przyjmie — przejść proces parlamentarny i uzyskać podpis Prezydenta.
Według informacji dotyczących aktualnej wersji projektu przepisy mają zasadniczo wejść w życie po 30 dniach od ogłoszenia ustawy, przy czym dla części wcześniej zawartych umów przewidziany ma być okres dostosowawczy do 12 miesięcy. Dopóki nie zostanie opublikowana ostateczna ustawa, zarówno termin, jak i szczegółowe rozwiązania mogą się jeszcze zmienić.